Harpen

Alles begint met een idee. Misschien wil je je aansluiten bij een bestaande band of een nieuw ensemble oprichten? Misschien wil je je spel naar een heel nieuw niveau tillen?

Bekijk elk van de betrokken systemen met een frisse blik, zodat je ze daarna moeiteloos samen kunt laten werken!

Functionele anatomie in het hart van je techniek, ten dienste van de muziek!

Aan alle harpisten die er vreugde in scheppen om te blijven begrijpen, leren en voelen,
dit boek is voor jullie!

Als onderdeel van een grote reeks die gewijd is aan het optimaliseren van het spel van musici, put het uit de lange ervaring van de auteur en uit de reflecties die mijn opleiding bij Marc hebben gevormd. Hoe volledig het ook is, het zal blijven leven en groeien terwijl het van hand tot hand en van musicus tot musicus gaat!

In deze bladzijden biedt Marc Papillon je een verbinding met het lichaam, met zijn prachtige werking en met de instrumentale uitdagingen die daaruit voortvloeien. Het boek is een kostbare bron van informatie die je de sleutels geeft om je spel te verfijnen en jezelf te overtreffen. Want ja, er is werkelijk een voor en een na met dit soort lectuur en dit soort ontmoeting: een openbaring van waartoe ieder van ons in staat is.

Chloé Ducray

Proprioceptie wordt gedefinieerd als het vermogen van een persoon om de positie van zijn lichaam in de ruimte te kennen, of die van elke vinger ten opzichte van de andere, en om de weerstand in te schatten waartegen een motorische taak wordt uitgevoerd. Preciezer gezegd heeft proprioceptie drie eigenschappen: 1/ de positiezin, die de persoon voortdurend informeert over de hoek van elk gewricht, en dus over de stand van de ledematen ten opzichte van elkaar en van het lichaam; 2/ de bewegingszin (kinesthesie), die overeenkomt met een gewaarwording van snelheid, amplitude en richting tegelijk; 3/ de krachtzin. De proprioceptieve gewaarwording ontstaat door de prikkeling van verschillende receptoren verspreid over het hele lichaam van de musicus: visuele, huid-, spier-, pees-, gewrichts- en vestibulaire receptoren. Tijdens een bijzonder delicate passage bijvoorbeeld is de beweging zo snel dat het zicht de musicus geen enkele informatie meer verschaft. Om de onafhankelijke vingers in de ruimte te situeren en hun bewegingen in te schatten, zal de musicus dus op zijn proprioceptie vertrouwen…