Musicus, acteur, danser

Alles begint met een idee. Misschien wil je je aansluiten bij een bestaande band of een nieuw ensemble oprichten? Misschien wil je je spel naar een heel nieuw niveau tillen?

Functionele anatomie in het hart van je techniek, ten dienste van de muziek!

Rijkunst en muziek: twee werelden die ver uit elkaar lijken te liggen.

Aan de ene kant het werk met paarden, dat het hele lichaam van de ruiter aanspreekt, samen met de kennis, de beheersing en het respect van een tweede lichaam, dat van het paard.

De gepassioneerde ruiter wijdt zich volledig aan zijn paardenpartner, tijdens de trainingen en dressuursessies, maar ook in de veeleisende dagelijkse routine van verzorging en zorg voor het paard, waardoor een unieke band ontstaat.

Aan de andere kant is er de muziek. Ikzelf koos voor de strijkinstrumenten: eerst de altviool, daarna de viool, instrumenten met een onmiskenbare emotionele kracht, die een beroep doen op de gewrichten over enkele millimeters die essentieel zijn om zuivere en expressieve muziek te maken. We staan er alleen voor, met onze verwachtingen en onze grenzen, vaak met een statisch lichaam dat zich erbij moet neerleggen urenlang te herhalen, soms tot er functionele klachten ontstaan.

Ik was toen 16 en weigerde te kiezen tussen de rijkunst en de viool. Maar de intensiteit van het fysieke werk, de uren te paard in weer en wind, het technische en repetitieve werk op de viool… Ondanks ongelooflijke mentoren belemmerde het gebrek aan diepgaand bewustzijn van mijn eigen lichaam uiteindelijk mijn spel, en een zoveelste peesontsteking dwong me tot rust.

In mijn hogere cyclus aan het conservatorium begon mijn lichaam te lijden onder alle eisen die ik eraan stelde, een mengeling van fysieke en mentale spanning. Dankzij deze periode van bezinning had ik het geluk te gaan werken met Marc Papillon in de Clinique des Musiciens in Parijs.

Zijn passie voor het optimaliseren van de beweging en voor het plezier van de musicus als eerste prioriteit heeft bijna 15 jaar geleden mijn leven veranderd. Dankzij zijn kennis en de manier waarop hij die doorgeeft, kon ik mijn grenzen temmen en ze daarna verleggen tot voorbij wat mogelijk leek. Zijn visie vulde mijn werk aan het conservatorium, en te paard, perfect aan.

Ik leerde mijn lichaam kennen en er mijn teamgenoot in het avontuur van te maken, zodat ik op mijn paard in vrijheid viool kon spelen, tijdens voorstellingen.

Met de steun van Marc Papillon dreef ik de onafhankelijkheid van de hulpen tot het uiterste, met plezier, tonus en gemak:

Mijn lichaam van de navel tot de tenen is gewijd aan mijn paard: de beheersing van mijn lichaamsgewicht, de beweging van mijn benen, de oriëntatie van mijn stuitje en mijn ademhaling hebben elk een andere betekenis voor mijn paard, dat volledig in vrijheid is. Alleen mijn stem vult de aansturing af en toe aan.

Het bovenste deel van mijn lichaam moet soepel en stabiel blijven, zodat ik met mijn strijkstok kan spelen en de snaren van mijn viool kan laten trillen zonder de hals met mijn linkerhand te knijpen, die vrij moet blijven om de noten te verbinden, en terwijl ik mijn nek vrijhoud van elke verkramping die harmonie onmogelijk zou maken. Zo kan er een evenwichtige symbiose ontstaan tussen het boven- en het onderlichaam.

Dan hoeven mijn paard Ti Amo en ik ons alleen nog maar te laten gaan en voor het publiek een uniek, emotioneel en artistiek moment te creëren.

Dank je, Marc, dat je me hebt geholpen deze droom waar te maken!

Aan jou die deze regels leest: ik hoop dat je in dit boek de inspiratie vindt om je fysieke en mentale grenzen met bewustzijn en plezier te verleggen!

Manon Comparini

De groei van de kunstenaar

De groei van een kunstenaar beperkt zich niet tot de eerste levensjaren, zoals de kindertijd of de adolescentie; ze gaat het hele volwassen leven door en uit zich in fysieke, mentale en emotionele veranderingen, ongeacht de oorspronkelijke lichaamsbouw of de gevestigde persoonlijkheid. Opdat een referentiepunt betrouwbaar blijft, is het essentieel dat kunstenaars zich volledig bewust worden van hun eigen ontwikkeling, maar ook van die van de mensen om hen heen en van de veranderingen in de samenleving. Dat bewustzijn opent een breed debat over de dynamiek tussen openheid voor verandering en terughoudendheid tegenover bepaalde nieuwigheden of aanpassingen.

Van instrumentale dynamiek tot ademhaling, van emotionele expressie tot stressbeheersing: dit boek behandelt bescheiden een veelheid aan thema’s en nodigt kunstenaars uit om techniek en expressie, strengheid en loslaten met elkaar in evenwicht te brengen, in een proces van voortdurend leren en groeien.

“Anatomie van de kunstenaar” wil een waardevolle bron zijn voor elke kunstenaar die bewust zijn weg wil vinden in de complexiteit van zijn kunst en expressie, en zo zijn praktijk en persoonlijke parcours wil verrijken met een dieper begrip van de eenheid van lichaam, hoofd en hart.

Anatomie van de kunstenaar vormt het begin van een diepgaande verkenning binnen de reeks Anatomie van de musicus. Deze reeks wil alle muzikale praktijken onderzoeken en de vele facetten van de artistieke schepping belichten.

Het doel is een volledig beeld te geven van muziek als een onderling verbonden discipline, gevormd door anatomische, functionele en interpersoonlijke factoren… Anatomie van de kunstenaar nodigt de lezer uit om de diepgang te ontdekken en te waarderen van de systemen die het leven van de kunstenaar vormgeven.