Muzyk, aktor, tancerz
Anatomia artysty
Książka ilustrowana, 265 stron.
Marc Papillon Éditions – 2024
Lektura tej książki przypomina podróż od aktu do aktu, przez czas i kolejne etapy życia, w której każda strona odsłania nowy temat. Jej celem nie jest szczegółowa analiza każdego zagadnienia, lecz raczej panorama, zbiór tematów pozwalających artyście w pełni świadomie żonglować wieloma obliczami swojej sztuki i swojego istnienia.
Każda strona ma pobudzać do refleksji, zachęcać do osobistych poszukiwań i ułatwiać zrozumienie, jak nasze ciało i umysł współdziałają w procesie twórczym.
Muzycy, aktorzy i tancerze pracują tymi samymi narzędziami: ciałem, oddechem, uwagą, emocjami. Ich formy wyrazu są różne, ale język mają wspólny. „Anatomia artysty” jest skierowana do wszystkich trzech.
Książka śledzi życie artysty w siedmiu aktach, od wczesnego dzieciństwa po starość, i porusza ponad sto tematów, zilustrowanych fotografiami autora. Stanowi wprowadzenie do serii „Anatomia muzyka”.
Muzyk poświęca większość swojej pracy instrumentowi, repertuarowi, trudnym fragmentom. A jednak to, co kształtuje jego grę, wykracza daleko poza te ramy: to, jak śpi, regeneruje się, oddycha i siedzi, jego stosunek do błędu i krytyki, pewność siebie zbudowana lub nadszarpnięta w dzieciństwie, wstrząsy okresu dojrzewania, równowaga między życiem prywatnym a zawodowym, sposób, w jaki starzeje się razem ze swoją sztuką.
Te tematy są podstawowe, a jednak rzadko podejmuje się je świadomie. Lekcje instrumentu poświęcają im niewiele miejsca, a muzyk najczęściej przechodzi przez nie, nie nazywając ich. Tymczasem działają nieustannie, w tle, zarówno na jego technikę, jak i na radość z gry.
Książka nie rości sobie prawa do szczegółowego omówienia każdego z nich. Proponuje panoramę: każda strona otwiera drzwi, wyznacza kilka punktów odniesienia i zaprasza czytelnika, by rozpoznał, co w jego własnej drodze zasługuje na chwilę zatrzymania. Dopiero mnożąc perspektywy, zaczyna się dostrzegać, jak ciało, umysł i serce współpracują w geście artystycznym.
Preambuła
Na nowo przemyśleć pewność siebie · Rozwijać się, działać i łączyć · Mobilna stabilność · Logiczna spirala uczenia się i badań · Anatomia w służbie autonomii · Dyscyplina · Cierpliwość · Wyzwania artysty · Dobra zabawa to lepsza gra · Mentalne podejście do sztuki · Prawo do błędu · Niuanse muzyczne · Hipermobilność a lęk · Odczuwany rytm ciała · Paradoks między nadmierną adaptacyjnością a nieelastycznością · Panowanie nad ciałem jako całością · Kompetencje · Niestabilność · Ucieleśnione poznanie artysty
Akt I · Wczesne dzieciństwo
Ważne, choć niepoważne · Talent i mitologia · Rozwój płodu · Psychomotoryka · Eksploracja zmysłowa · Odkrywanie ciała · Chodzenie · Pierwsze emocje związane z muzyką · Słuchanie muzyki · Nauka języka muzycznego · Rodzeństwo i odkrycia · Nauka śpiewu · Nauka tańca · Mózg młodego muzyka
Akt II · Dzieciństwo
Plastyczność mózgu · Kreatywność · Zgoda na rozczarowanie innych · Trema i lęk · Samokrytyka · Krytykowane dziecko · Wytrwałość i regularność · Zarządzanie czasem · Tolerancja, czyli wczesne błądzenie · Odnaleźć swój głos · Wysoki potencjał · W pogoni za wynikiem · Niszcząca rywalizacja · Improwizacja zbiorowa · Nauka aktywnego słuchania · Rozgrzewka i rozciąganie · Pierwsze kroki w improwizacji · Anatomia funkcjonalna i pedagogika · Dywergencja i konwergencja · Badania artystyczne · Technika instrumentalna · Improwizacja · Muzyk – Aktor – Tancerz – Reżyser
Akt III · Okres dojrzewania
Hormony · Dojrzewanie i usamodzielnienie · Wsparcie rodziców · Wzrost · Różnica między pewnością siebie a poczuciem własnej wartości · Pewność siebie · Postura i pewność siebie · Poczucie własnej wartości · Radzenie sobie ze stresem · Międzydziedzinowość · Odkrywanie form wyrazu artystycznego · Ambitne projekty sceniczne · Presja z zewnątrz · Aktywność fizyczna · Ciągłe kształcenie, inspiracje i wpływy · Żyć w niedoskonałości · Wejście w życie zawodowe · Potrzeba wsparcia · Budowanie tożsamości · Uzależnienie
Akt IV · Młody dorosły
No pain, you gain! · Głębokie pragnienie doskonalenia się · Rozwijanie nowych umiejętności · Godzenie życia prywatnego i zawodowego · Autonomia – Stymulacja – Rozwój · Dbanie o zdrowie · Występ sceniczny · Postawa i zachowanie · Budowanie silnych więzi społecznych · Odżywianie · Oddech · Dobra pozycja siedząca · Pewność i poczucie wartości · Cierpliwość i wytrwałość bez zawziętości · Przekazywanie wiedzy · Między kontrolą a wrażliwością
Akt V · Dorosły
Projekty zespołowe i akceptacja siebie · Poza porażką i sukcesem · Zaangażowanie społeczne · Jakość snu · Medytacja dynamiczna · Dynamiczna regeneracja · Koncentracja i występ · Cel i motywacja · Wizualizacja i pozytywne myślenie · Przekazywanie umiejętności
Akt VI · Wczesna starość
Inspiracje i naśladownictwo · Cieszyć się życiem · Mądrość i dystans · Między presją a inspiracją · Wciąż cieszyć się życiem · Rozwój i uznanie · Pamięć, sztuka i tożsamość · Konstruktywna niecierpliwość
Akt VII · Starość
Zarządzanie czasem · Dziś będzie mój dzień, wystarczy, że zagram · Dać sobie czas na odczuwanie · Grajcie jak dziecko · Pozytywne nastawienie dla artystów · Szczęśliwi bez powodu, jak dziecko · Ponad normami · MAD – Muzycy, aktorzy, tancerze · Twórcza miłość · Nowi artyści · Niepewność wiedzy · Istota nauki muzyki · Dać sobie czas · Inteligencja i uczenie się · Być sobą z własnymi wadami
Sztuka jeździecka i muzyka: dwa światy, które wydają się bardzo od siebie odległe.
Z jednej strony praca z koniem, która angażuje całe ciało jeźdźca, a wraz z nim wiedzę o drugim ciele, ciele konia, panowanie nad nim i szacunek dla niego.
Jeździec z pasją poświęca się całkowicie swojemu końskiemu partnerowi, podczas treningów i zajęć ujeżdżeniowych, ale także w wymagającej codzienności opieki nad koniem i dbania o niego, tworząc wyjątkową więź.
Z drugiej strony jest muzyka. Ja wybrałam smyczki: altówkę, a potem skrzypce, instrumenty o niezaprzeczalnej sile emocjonalnej, które angażują stawy na przestrzeni kilku milimetrów, niezbędnych do tworzenia muzyki czystej i wyrazistej. Zostajemy sami ze swoimi oczekiwaniami i ograniczeniami, często z nieruchomym ciałem, które musi godzić się na wielogodzinne powtórzenia, czasem aż do wywołania zaburzeń funkcjonalnych.
Miałam wtedy 16 lat i nie chciałam wybierać między sztuką jeździecką a skrzypcami. Jednak intensywność pracy fizycznej, godziny spędzone w siodle bez względu na pogodę, techniczna i powtarzalna praca na skrzypcach… Mimo niezwykłych mentorów brak głębokiej świadomości własnego ciała w końcu zaczął utrudniać mi grę, a kolejne zapalenie ścięgna zmuszało mnie do odpoczynku.
Na zaawansowanym etapie nauki w konserwatorium moje ciało zaczęło cierpieć z powodu wszystkich wymagań, jakie mu stawiałam, splotu napięć fizycznych i psychicznych. To właśnie dzięki temu okresowi rewizji miałam szczęście rozpocząć pracę z Markiem Papillonem w Klinice Muzyków w Paryżu.
Jego pasja do optymalizacji ruchu i do stawiania na pierwszym miejscu radości muzyka zmieniła moje życie prawie 15 lat temu. Jego wiedza i sposób, w jaki ją przekazuje, pozwoliły mi oswoić moje ograniczenia, a potem przesunąć je poza to, co wydawało się możliwe. Jego wizja doskonale uzupełniała moją pracę w konserwatorium i w siodle.
Nauczyłam się poznawać swoje ciało i uczynić z niego towarzysza przygody, tak abym mogła grać na skrzypcach na moim koniu na wolności, podczas występów.
We współpracy z Markiem Papillonem doprowadziłam niezależność pomocy jeździeckich do skrajności, z radością, właściwym napięciem mięśniowym i swobodą:
Moje ciało od pępka po palce stóp jest poświęcone koniowi: kontrola ciężaru ciała, ruch nóg, ustawienie kości ogonowej i oddech niosą dla mojego konia, który jest całkowicie wolny, różne znaczenia. Jedynie mój głos czasem uzupełnia te wskazówki.
Górna część mojego ciała musi pozostać gibka i stabilna, abym mogła grać smyczkiem i wprawiać struny skrzypiec w drganie, nie ściskając gryfu lewą ręką, która musi pozostać wolna, by łączyć dźwięki, i utrzymując szyję wolną od wszelkiego skurczu, który uniemożliwiłby harmonię. Między górną a dolną częścią ciała może się wtedy ustalić zrównoważona symbioza.
Pozostaje już tylko, byśmy z moim koniem Ti Amo dali się ponieść i stworzyli przed publicznością wyjątkową, wzruszającą i artystyczną chwilę.
Dziękuję, Marc, że pomogłeś mi spełnić to marzenie!
Do Ciebie, który czytasz te słowa: mam nadzieję, że znajdziesz w tej książce inspirację, by świadomie i z radością przesuwać swoje granice fizyczne i psychiczne!
Solal Comparini
Zamów książkę
Anatomia artysty
Książka ilustrowana, 265 stron.
Marc Papillon Éditions – 2024




