Wiolonczelista oparty o piłkę gimnastyczną, trzymający wiolonczelę w wyciągniętej ręce, z mięśniami tułowia i ramienia narysowanymi na skórze.

Marc Papillon Éditions

Wydanie oryginalne · Dystrybucja: Éditions Billaudot

Wydanie oryginalne · Marc Papillon Éditions

Anatomia artysty

Muzyk, aktor, tancerz
265 ilustrowanych stron · Dystrybucja: Éditions Billaudot

Wprowadzenie do serii Anatomia muzyka. Książka zbiera często pomijane podstawy nauki i poszukiwań artysty, by zrozumieć i przyswoić to, co najważniejsze, zanim przejdzie się do anatomii właściwej dla każdego instrumentu.

Poznaj książkę

Okładka książki „Anatomia artysty”: akordeonistka widziana od tyłu, z mięśniami pleców i ramion narysowanymi na skórze.

Wydanie oryginalne

Anatomia muzyka

Dystrybucja: Éditions Billaudot. Do nabycia w Twojej księgarni muzycznej.

Wydanie oryginalne

Przesłuchanialaboratorium ucieleśnionego muzyka

Wydanie oryginalne

Gest życiaUczyć się, grać, przetrwać

Pedagogika ciała w muzyce

Okładka książki „Gest życia”: klarnecistka basowa grająca na scenie, z włosami i tułowiem porwanymi ruchem, obok niej otwarty futerał. Kliknij, aby zobaczyć całą okładkę wraz z tylną stroną.

Wydanie oryginalne, anatomia i pedagogika

Dzień 1, Dzień 2, Dzień 3

Od błędnych przekonań pedagogicznych do fizjologii

  • Okładka książki „Dzień 1”.
  • Okładka książki „Dzień 2”.
  • Okładka książki „Dzień 3”.

Ta książka proponuje muzykom drogi na skróty do rozwiązania problemów, z którymi najczęściej się mierzą: zmęczenia pleców, karku i barków, trudności z ułożeniem dłoni, niezależności palców, nadmiernej ruchomości stawów, tremy i wielu innych.

Bardzo wcześnie muzycy przyswajają sobie jeden z głównych błędów funkcjonalnych: nadmierne dążenie do rozluźnienia fizycznego. Nieuchronnie prowadzi to do całej serii kompensacji. W tej pogoni za rozluźnieniem najczęściej biorą na cel barki, nadgarstki, kciuki, język, gardło i mięśnie brzucha, podczas gdy rozluźniony i spokojny powinien pozostać jedynie umysł, gotowy na fizycznie zaangażowane, sprężyste ciało!

Tak wiele rad przekazywanych z pokolenia na pokolenie podtrzymuje te nieporozumienia. Dzięki bardziej świadomemu podejściu do anatomii funkcjonalnej utarte przekonania stopniowo ustępują.

Opanowana technika to owoc sprężystego ciała i rozluźnionego umysłu, a nie zbyt wiotkiego ciała i zbyt napiętego umysłu! Tyle nieporozumień…

S’amuser, c’est mieux jouer

Pierwsza taka książka o przygotowaniu fizycznym i psychicznym młodego muzyka

  • Okładka książki „S’amuser, c’est mieux jouer”, wydanie francuskie.

    Wydanie francuskie

  • Okładka książki „Play to play”, wydanie angielskie.

    Wydanie angielskie

  • Okładka książki „Divertocando”, wydanie hiszpańskie.

    Wydanie hiszpańskie

Dla muzyków już świadomych i gotowych usłyszeć, a także przeczytać, na czym naprawdę polega granie.

Słyszysz wiele słów od rodziców i nauczycieli, zaufaj więc także swojemu ciału i swoim odczuciom.

Liczy się propriocepcja: wielkie słowo oznaczające sposób, w jaki mózg odwzorowuje cię w przestrzeni i sprawia, że działasz tak znakomicie! Neuronauka pokazuje dziś, jak ważne jest uczenie się sercem.

Teraz więc wasza kolej, rodzice, i kolej nauczycieli, by wprowadzić nasze dzieci w samo sedno sprawy: zaangażowanie fizyczne dla spokojnego umysłu.

Ręka pianisty

La main du pianiste

Wydanie dwujęzyczne francusko-angielskie, 2001

Okładka książki „Ręka pianisty”.

Ręka, stanowiąca ostatnie ogniwo łańcucha (bark, ramię, łokieć, przedramię, nadgarstek), ponosi w dużej mierze skutki złej postawy. Dlatego pianista powinien opierać poszukiwanie większego komfortu na poszanowaniu funkcji anatomicznych i fizjologicznych. Autorzy opracowali stopniową metodę edukacji posturalnej przy fortepianie. Wychodząc od postawy całego ciała (kontakt z podłożem, miednica, kręgosłup, głowa, kończyna górna), przedstawiają, wraz z ilustracjami, anatomię ręki i jej ułożenie przy fortepianie. Każdy element biomechaniki ręki powiązano z ćwiczeniami pianistycznymi zapisanymi w nutach.

Uczeń uczy się tym lepiej, im właściwszy jest ruch. Ale czym jest właściwy ruch? Nie mówmy o postawie, bo to słowo utrwala obraz idealnej pozycji. Każdy muzyk wypracowuje własny sposób poruszania się. Rozwija własną równowagę mięśniową, którą odczuwa i która pozwala mu wyrażać się coraz swobodniej.

Ręka gitarzysty

La main du guitariste

Wydanie dwujęzyczne francusko-angielskie, 2007

Okładka książki „Ręka gitarzysty”.

Autor, fizjoterapeuta specjalista i szkoleniowiec, zachęca gitarzystów do zrozumienia i przyswojenia najważniejszych podstaw anatomii i fizjologii. Te specjalnie opracowane ćwiczenia muzyczne pomagają muzykom rozwijać odczucia przy instrumencie, a rosnąca świadomość prowadzi ich i wspiera przez cały czas treningu. Stanowią one podstawę programu przygotowania: najpierw bez instrumentu, przed graniem, a potem z instrumentem, przed pracą nad repertuarem i po niej.

Ta oryginalna metoda daje każdemu gitarzyście odpowiednie narzędzie, by właściwie wyznaczyć sobie cele funkcjonalne przy instrumencie w poszukiwaniu najpiękniejszego brzmienia.